Trzeci dzień z nową gitarą. Stroisz ją rano, siadasz po południu i pierwszy akord brzmi tak, jakby ktoś Ci zrobił sabotaż. Poprawiasz, grasz dwie zwrotki, druga struna znowu jest niżej. W tym miejscu prawie każdy myśli dokładnie to samo zdanie: chyba trafiłem na wadliwy instrument. Słyszałem to zdanie tyle razy, że rozpoznaję je już po samym tonie wiadomości — zwykle przychodzi w trzeciej albo czwartej dobie od odbioru gitary. I prawie za każdym razem instrument był w porządku. Zawodziło coś innego, najczęściej kilka rzeczy naraz, z których co najmniej dwie dzieją się nie przy stroiku, tylko wcześniej: w momencie, w którym struna trafia na kołek. Zacznijmy więc od tego, co… Czytaj więcej
Czytaj dalej