Artykuł ten opisuje historię gitar Felipe Conde – Domingo Esteso i jego wkład w rozwój szkoły madryckiej budowy hiszpańskiej gitary. Przedstawione zostaną początki kariery Esteso jako ucznia Manuela Ramíreza, jego współpraca z innymi znanymi konstruktorami gitary oraz unikalne cechy i jakość gitar z tego okresu.

1. Historia Domingo Esteso i jego wkład w szkołę madrycką budowy hiszpańskiej gitary

Domingo Esteso to jedna z wielkich postaci w historii hiszpańskiej gitary. Jego kariera rozpoczęła się jako uczeń w warsztacie słynnego Manuela Ramíreza, jednego z założycieli tzw. Szkoły Madryckiej budowy hiszpańskiej gitary. Po śmierci Ramíreza, Domingo Esteso kontynuował pracę w warsztacie dla jego żony, dodając swoje nazwisko na etykiety gitar.

W tym czasie Esteso pracował w tym samym warsztacie co inni wielcy konstruktorzy hiszpańskich gitar, takich jak Santos Hernández i Enrique García. Trójka ta stała się najbardziej znanymi i cenionymi uczniami Manuela Ramíreza. Gitary z tego okresu wciąż wyróżniają się spośród innych ze względu na doskonałą pracę oraz wyjątkowe właściwości dźwiękowe.

2. Okres największej produktywności w warsztacie Domingo Esteso

Po śmierci Manuela Ramíreza, Domingo Esteso i jego żona Nicolasa Salamanca postanowili założyć własny warsztat przy ulicy Gravina 7, w samym sercu Madrytu. Był to najbardziej produktywny okres w twórczej karierze Esteso. Wiele gitar z tego okresu, charakteryzujących się nienagannym wykonaniem, pięknem i doskonałym brzmieniem, można dziś podziwiać dzięki starannemu zachowaniu przez ich właścicieli.

Wiele z tych gitar było przeznaczonych na rynek argentyński, co wynikało z trudnej sytuacji politycznej i ekonomicznej w Hiszpanii tamtego czasu oraz wysokiej ceny gitar. Na specjalną etykietę zaprojektowaną specjalnie dla Romero y Fernández z Buenos Aires trafiały wiele z tych instrumentów.

3. Przekazanie tradycji budowy gitary drugiej generacji: Faustino Conde i Mariano Conde

W 1926 roku siostrzeniec Domingo Esteso, Faustino Conde, rozpoczął naukę w warsztacie. Trzy lata później dołączył do niego mój ojciec, Mariano Conde. Ten moment w historii naszej rodziny oznacza przekazanie sztuki budowy gitary drugiej generacji.

Pod kierunkiem Domingo Esteso, mój wujek i ojciec nauczyli się tego rzemiosła i sztuki budowy gitary. Pracowali razem aż do śmierci Esteso w 1937 roku, w trakcie hiszpańskiej wojny domowej. Zmarł on na chorobę układu oddechowego, prawdopodobnie spowodowaną przeciągiem w warsztacie i chronicznym brakiem penicyliny w tym trudnym czasie. Budowa gitar pod marką Esteso trwała do 1939 roku, ale na bardzo małą skalę z powodu hiszpańskiej wojny domowej.

4. Zmiany wprowadzone przez braci Conde w okresie „Viuda y Sobrinos de Esteso”

W okresie „Viuda y Sobrinos de Esteso” bracia Conde kontynuowali pracę w warsztacie, wprowadzając jednocześnie pewne zmiany i udoskonalenia w projektowaniu gitar. Jedną z najważniejszych zmian było zaprojektowanie nowego kształtu główki gitary, który później stał się znany jako „Media Luna” i zdobył sławę w świecie flamenco. Ten nowy design był używany obok tradycyjnego wzoru Esteso. W tym czasie wprowadzono również kilka nowych wzorów róży.

Ten okres charakteryzował się ciepłym brzmieniem tych gitar, które było owocem połączenia tradycji z ciągłym poszukiwaniem doskonałości jakości i projekcji dźwięku. Profesjonaliści, którzy grali na gitarach z tego okresu, to m.in. Regino Sainz de la Maza, Alirio Díaz, Quintín Esquembre czy Manolo de Huelva.

5. Rozwój marki Conde w latach 1960-1989

Okres od 1960 do 1989 roku był najbardziej płodnym okresem w historii marki Conde. Podczas tego czasu gitary Conde zdobyły ogromne uznanie i były bardzo cenione przez profesjonalistów z całego świata. To wtedy marka Conde stała się synonimem doskonałej jakości, wyjątkowego brzmienia i niezrównanej osobowości.

Gitary Conde były tak cenione ze względu na perfekcyjne wykonanie, dbałość o szczegóły oraz doskonałą projekcję dźwięku. Profesjonaliści z różnych gatunków muzycznych sięgali po te instrumenty, doceniając ich wyjątkowe brzmienie i możliwości artystyczne. Wśród znanych artystów, którzy używali gitar Conde w tym okresie, znajdują się takie nazwiska jak Paco de Lucía, Paco Cepero, Gerardo Núñez, Tomatito czy Al di Meola. Ich zaufanie do marki Conde przyczyniło się do jeszcze większej popularności i uznania dla tych instrumentów.

6. Nowa era w historii marki Conde: Felipe Conde Guitarrero

W 2010 roku, w trakcie mojej osobistej i zawodowej dojrzałości, zdecydowałem się rozpocząć nową erę razem z moim synem i córką, Felipem Jr. i Marią, pełnym entuzjazmu i energii.

Pamięć o moim ojcu jest bardzo obecna w tym czasie. To od niego nauczyłem się wszystkiego, co warto wiedzieć o tym rzemiośle, przede wszystkim o dbałości o dobrze wykonaną pracę oraz o bliskiej relacji z artystami.

Pochodzę z rodzinnego tradycji, gdzie zdobyłem dziesięciolecia doświadczenia i nabrałem pasji do tego zawodu. Zacząłem praktykować w warsztacie przy ulicy Gravina 7 w 1971 roku, gdy miałem zaledwie 14 lat. Sztuki budowy gitary nauczyłem się głównie od mojego ojca Mariano i wujka Faustino, połączając tę pracę ze studiami. W tym czasie miałem okazję poznać gitarzystów takich jak Niño Ricardo, Regino Sainz de la Maza, Sabicas, Mario Escudero, Melchor de Marchena czy Paco de Lucía. Bliska relacja z artystami to coś, co napędza moją pasję do tego zawodu oraz ciągłe doskonalenie instrumentu.

W tej nowej fazie naszej historii towarzyszą mi mój syn i córka Maria i Felipe Jr., którzy od kilku lat praktykują w warsztacie. Móc nauczać mojego syna i córkę tego, co najbardziej mnie pasjonuje, to zarówno przywilej, jak i źródło wielkiej dumy. Maria i Felipe są bardzo zaangażowani w pracę warsztatu i wybrali ten zawód jako swoje przyszłe powołanie. Zbudowali już kilka gitar i stopniowo rozwijają swój własny styl oparty na wielkiej tradycji, która ich poprzedza.

Wybrane modele Felipe Conde posiadające dobre opinie:

Felipe Conde CC 36

Felipe Conde CC 37

Felipe Conde CE-2

Felipe Conde CE-3,

Felipe Conde CE-4,

Felipe Conde CRESPO

Felipe Conde CENTENARIO

Artykuł Gitary Felipe Conde pochodzi z serwisu Konstanty Wejchert.